تبلیغات
هنر (ضیاالله ملک زاده بافقی ) - مطالب دی 1392
سه شنبه 24 دی 1392

عکسی به یاد ماندنی از سال 1348

   نوشته شده توسط: ضیاء الله ملک زاده بافقی    


سال 1348 دانشجویان گروه جغرافیای دانشگاه فردوسی مشهد.باتفاق استاد فقید دکتر لطف اله مفخم پایان (نفر اول پایین سمت راست )و شاد روان دکتر برادران ( نفر دوم)

مرحوم دكتر لطف الله مفخم پایان  ، به سال 1294 در تهران متولد  شد ،
وی پس از پایان تحصیلات ابتدایی و دبیرستان در مدارس علمیه و دارالفنون در سال 1318 دوره متوسطه را به پایان رسانید . سپس وارد دانشسرای عالی شده و در سال های 1314 تا 1321 كه در آنجا به تحصیل اشتغال داشته ، موفق به اخذ لیسانس در رشته های باستان شناسی ، تاریخ و جغرافیا می گردد . شادروان دكتر لطف الله مفخم پایان اوائل نوجوانی نزد استاد ابوالحسن خان صبا به مدت چهار سال نواختن ویولون را می آموزد و در این مدت ردیف ها و نت های استاد را علاوه بر فراگیری آن چاپ می نماید و در همین زمان نزد استاد نواختن سنتور را به خوبی می آموزد . یكی دیگر از كارهای بزرگ و برجسته زنده یاد دكتر لطف الله مفخم پایان ، تنظیم و تدوین و نوشتن سرودهای مدارس ایران بود كه از این راه خدمات شایان توجهی به فرهنگ و ادبیات و فرهنگ صوتی كشور نمود . 
دكتر مفخم پایان ، در كلاس خصوصی كه دایر نموده بود شاگردان خوب و باارزشی تربیت كرد كه هر كدام از بزرگان هنر موسیقی كشور شدند ، نظیر آقایان : حبیب الله بدیعی ، محمود تاجبخش ، اصغر ساسان و عده یی دیگر می باشند كه این شاگردان به نوبه خود هر یك استادانی شدند كه جایی والا و مرتبه یی بزرگ در موسیقی سنتی و اصیل ایرانی دارند . مفخم پایان سال ها با فرهنگ و هنر همكاری داشت و كنسرت هاتی متعددی در انجمن دانش آموزان و دانشجویان دارالفنون و دانشسرای عالی به نفع دانش آموزان و دانشجویان ترتیب داد و چند برنامه سلو نوازی در پاریس هنگامی كه در آن دیار تحصیل می كرد برای شناساندن ردیف ها و گوشه های موسیقی اصیل ایران اجرا نمود . 
وی یكی از موسیقیدانان بزرگ و دانشمند كشورمان بود كه چهل و پنج جلد كتاب تنها درباره آب و رودهای ایران نوشت و تا آخر در سازمان جغرافیایی ارتش به خدمت مشغول بود . او در سال 1328 ازدواج كرد و ثمره ازدواجش پسری است به نام اردشیر مفخم پایان كه ایشان نیز مانند پدر خود ، موسیقی سنتی ایران عشق می ورزد . 
دكتر لطف الله مفخم پایان متاسفانه خیلی زود بهار عمر پر بار هنری و فرهنگی اش به پاییز گرایید و در هفدهم دی ماه یكهزار و سیصدو شصت و دو ، جهان فانی را وداع گفت و در بهشت زهرا به خاك سپرده شد . روانش شاد باد .